Ja zeggen tegen anderen is nee zeggen tegen jezelf

Ja zeggen tegen anderen is nee zeggen tegen jezelf

door | Leefstijl, Mind

Andere mensen helpen; het klinkt zo mooi. En dat is het ook. Mits je goed voor jezelf blijft zorgen. Dat lukt niet iedereen en dan kan het zogeheten redderssyndroom of hulpverlenerssyndroom ontstaan. Vrouwen met dat syndroom helpen continu andere mensen (vaak vreemden) en vergeten daarbij zichzelf. Ja zeggen tegen anderen wordt dan nee zeggen tegen jezelf.

 

Houden van jezelf

Van je zelf houden is een basisvoorwaarde voor een gelukkig, energiek, positief, rijk en waardevol leven. Als je niet of onvoldoende van jezelf houdt, word je niet gelukkig. Dat is best een stevige bewering, maar ik sta er 100% achter. Mensen die van zichzelf houden maken namelijk heel andere keuzes in het leven en doen heel andere dingen dan mensen die niet van zichzelf houden. Positieve, constructieve keuzes en dingen die het leven mooier maken.

Ja zeggen tegen jezelf

Betekent dat je keuzes maakt en dingen doet die constructief en positief zijn; ze brengen je verder in het leven en belemmeren en beperken je zeker niet. Mensen die ja zeggen tegen zichzelf weten dondersgoed wat ze willen en als het niet altijd even duidelijk is, weten ze in ieder geval wat ze niet willen.

Het Florence Nightingalesyndroom

Veel vrouwen leiden aan het Florence Nightingalesyndroom, ook wel het lieve-meisjes-syndroom genaamd; ze moeten altijd aardig, behulpzaam, vriendelijk en vooral lief zijn. Altijd. Tegen alles en iedereen. Hierover kan ik kort zijn; vrouwen met het lieve-meisjes-syndroom zijn zelden gelukkig. Ze zeggen namelijk nooit ja tegen zichzelf, omdat ze altijd voor anderen klaarstaan…

Altijd voor anderen klaarstaan

Niet doen! Altijd voor anderen klaarstaan moet je niet willen. En begrijp me niet verkeerd, anderen helpen is prima, met behulpzaam zijn is niets mis en voor bepaalde mensen dag en nacht klaar staan, ook een dikke okee. Maar, ik nuanceer het wel; voor bepaalde mensen dag en nacht klaar staan. Niet voor de mensheid in het algemeen, tenzij er een of andere verschrikkelijke ramp gaande is, maar dat is weer een ander verhaal. Altijd voor anderen klaarstaan is ondoenlijk en onwenselijk. Toch zijn er heel veel vrouwen die dit doen. En ja, om de een of andere reden zijn dit vrijwel alleen maar vrouwen. Bijkomend dingetje; vrouwen met het Florence Nightingalesyndroom lijken een hele verzameling hulpbehoevende stakkers te hebben die zich steeds verder uitbreidt en groter en groter wordt.

Wat doen ze dan zoal?

Ze doen boodschappen voor de buurvrouw, gaan met de oudoom van de zoon van de neef van tante Riekie naar de dierentuin, brengen een maaltijd naar die oudere mevrouw op de hoek die ze zo zielig vinden, gaan gezellig en op eigen kosten uit eten met de kennis van tante Annie, wassen in de vakantie alle legoblokjes van de peuterspeelzaal, kopen stiften en lijm voor de kinderen van minderbedeelde ouders, zijn knutselfrutselmama, voorleesmoeder en cakebakmoeke. Ze doen iedere week de was van het hele hockeyteam van dochterlief en bakken 24 tosti’s voor zoonlief en friends. En natuurlijk zorgen ze voor de planten van school als het vakantie is. En o, wat zijn ze uitgeput, oververmoeid, aan het einde van hun latijn en gefrustreerd dat nooit iemand iets voor hen terugdoet… Zelden of nooit zeggen ze nee tegen anderen. En zelden of nooit zeggen ze ja tegen zichzelf.

Ja zeggen tegen anderen is nee zeggen tegen jezelf

Vrouwen plegen roofbouw op hun lichaam, gezondheid en niet te vergeten hun geest door altijd voor (willekeurige) anderen klaar te willen staan. Ik kom echt veel vrouwen met het Florence Nightingalesyndroom tegen in mijn praktijk. Ben jij ook zo’n vrouw? Stel je dan eens de volgende vragen:
* Waarom wil je zo graag aardig gevonden worden?
* Waarom hecht je zoveel waarde aan de mening die andere, vaak onbekende mensen over jou hebben?
* Heb je genoeg zelfvertrouwen?
* Waarom vind je dat je altijd iedereen moet helpen? Hier schrijf ik bewust altijd en iedereen, omdat veel vrouwen met het Florence Nightingalesyndroom hierover vaak heel eigen, vaste normen hebben.
* Hoeveel hou je van jezelf en hoe belangrijk ben je voor jezelf in relatie tot anderen?
* Wanneer is genoeg genoeg voor jou, daar waar het gaat om hulp bieden aan anderen?
* Wanneer ga je jezelf op de eerste plaats in je leven stellen?

Samen je Florencenightingalesyndroom bestrijden?

Best lastige vragen hè? Wil je meer van dit soort vragen, maak dan een afspraak voor lifecoaching of e-mailcoaching en stop met het redden van andere mensen. Ik help je bij het achter je laten van het Florence Nightingalesyndroom! Ik stel ook diepergaander vragen (vragen met een diepergaande betekenis) als
* Hoe gewaardeerd voel je je?
* Hoe belangrijk vind je het om complimenten te krijgen van de mensen die je helpt?
* Hoe was de relatie met je moeder?
* Wat levert het je op andere mensen te helpen?
* Wat vind je ervan als andere mensen afhankelijk zijn van jou?
* Welke dingen in je leven zou je, achteraf gezien, anders gedaan willen hebben?

Ja zeggen tegen jezelf

Over hoe je dan wel ja zegt tegen jezelf, binnenkort meer! Wordt vervolgd.

Meer leren over jezelf

Sharing is caring!