Wat verspil je toch veel tijd

Wat verspil je toch veel tijd

door | Leven, Persoonlijk

Het is de nacht van 8 op 9 januari. Mijn laatste nacht als veertiger, morgen word ik vijftig. Het blijkt een leerzame nacht. Een nacht met een levensles. Een heel wijze levensles; Wat verspil je toch veel tijd!

Ergens een nachtje over slapen

Al eeuwenlang, okee nou vooruit, al een halve eeuw lang, word ik ’s morgens vaak wakker met hernieuwde ideeën, frisse inzichten, levenslessen en andere dingen die ik betitel als ‘ik heb er eens even een nachtje over geslapen en nu weet ik het-wijsheden’. Ik weet niet of jij het kent (Martin heeft het bijvoorbeeld helemaal niet), maar ik weet ’s morgens vaak welk pad te bewandelen en wat wel of juist niet te doen. De uitkomst is vaak anders dan ik zelf dacht. Als ik ergens even geen antwoord op heb, zeg ik ook altijd dat ik er even lekker een nachtje over ga slapen. Het antwoord komt altijd vanzelf. Natuurlijk zitten alle antwoorden op alle levensvragen in mijzelf, maar blijkbaar komen ze bij mij in het duister van de nacht naar boven.

Tijd

De afgelopen jaren ben ik veel bezig geweest met de factor tijd. Had altijd het gevoel tijd tekort te hebben. Te weinig tijd om die dingen te doen die ik belangrijk vind. Ik had altijd haast. Die haast leerde me al een heel belangrijke levensles; tijd laat zich niet haasten. Zoals ik altijd zeg; gras gaat niet sneller groeien als je eraan trekt. Nee joh, zelfs bij mij niet… Tijd was zeg maar echt een ding en het gebrek aan tijd was echt mijn ding.

Het afgelopen jaar
Het afgelopen was ik ook bezig met ouder worden, ik was 49, vandaar. Met dat het verleden steeds langer en de toekomst dus steeds korter wordt. Hellup, nog meer tijdsdruk! Ook vond ik het echt heel raar (en grappig) dat ik 50 werd. Vijftig was vroeger, toen ik 30 was, iets voor heeeeeel oude mensen. Ja toch? Niet iets voor hippe, langgelokte blonde vogels als ik. Long blond animals waren fictieve personages in de wereld van de muziek, zeker geen vrouwen van 50.

Terug naar de nacht van 8 op 9 januari 2019
Maar goed, ik dwaal weer eens af. Terug naar de nacht van 8 op 9 januari, mijn laatste nacht als veertiger. Ik sliep en hoorde een stem tegen me zeggen ‘Wat verspil je toch veel tijd!’. Wat verspil je toch veel tijd. Ik draaide me om, wenste meer inzicht en wist dat ik morgen weer eens ergens lekker een nachtje over geslapen had…

Je verspilt te veel tijd
De levensles die ik leerde in de nacht voor mijn 50e verjaardag was dat ik veel tijd verspil. En begrijp me niet verkeerd, dat betekent niet dat ik geen leuke dingen doe in mijn leven, want ik doe ontzettend veel leuke dingen in mijn leven. Ik leef mijn mooiste leven en maak mijn dromen waar. En toch verspil ik een deel van mijn kostbare tijd. Aan me druk maken over dingen die ik toch niet kan veranderen en ja, ik doe dat ook. Veel te veel uren werken en geloof me, daar worden de resultaten niet beter van. En vooral te weinig tijd nemen voor dingen die ik echt belangrijk vind.

Te weinig tijd nemen
Voor dingen die ik echt belangrijk vind. Zoals lekker naar buiten gaan. Wandelen. Fietsen. Lezen. Op mijn balkon zitten. Fotograferen. Ik deed ze wel, maar vaak opgejaagd en gehaast. Opgejaagd door mezelf. Steeds vaker deed ik dit soort dingen helemaal niet meer. Vanwege mijn Zeer Belangrijke werk… Kwam ik er op vrijdag achter dat ik die hele week nergens geweest was, zelfs niet even naar buiten voor een frisse neus. Dat zorgde ervoor dat ik het gevoel had dat ik te weinig tijd had. Altijd. Altijd dat klagende, zeurende stemmetje in mijn hoofd (en dat ben ik dus zelf!) dat liep te miepen dat ik moest opschieten omdat ik oooook nog moest stofzuigen, de kattenbak moest schoonmaken, mijn bed moest opmaken en vooral moest werken, werken, werken. Meer vrouwen helpen, meer cursussen maken, meer blogs schrijven, ik was het vleesgeworden meer-meer-meer-monster geworden. En weet je, mijn intentie was goed en oprecht, maar de uitvoering was kak. Gewoon hartstikke kak.

Afscheid van het meer-meer-meer-monster
Op die vroege morgen van mijn 50e verjaardag wist ik dat wat de nacht mij influisterde waar was; ik verspilde te veel tijd. Verdeed mijn tijd met onbelangrijke dingen. Ik besloot onmiddellijk afscheid te nemen van het meer-meer-meer-monster. Appte er lustig op los met vriendin Anne, ontbeet met trekdrop (dat mag op je 50e verjaardag!), pakte mijn fotocamera en fotografeerde de hemelse hemel op die bewuste woensdag 9 januari 2019. Zie de foto bovenaan dit blog, o jaaa.

Dankjewel nacht voor de wijze les!

Ik bedankte de nacht uitbundig voor de wijze levensles; wat verspil je toch veel tijd. Voor het eerst in jaren ervoer ik wat tijd nu echt is; tijd. Niets meer en niets minder. En voor het eerst in jaren had ik het gevoel dat ik meer dan genoeg tijd heb. Om die dingen te doen die ik belangrijk vind in het leven. Hoe dit verder afloopt weet ik ook nog niet, that’s life. Komt tijd, komt raad denk ik dan maar. Maar mijn tijd verspillen doe ik niet meer. Ik ben 50, hoezee! 

 

Meer leuke blogs

Social media

Sharing is caring!